Włosy

Łysienie

Bujne włosy w wielu kulturach są uważane za oznakę młodości i piękna. Wypadanie włosów jest dla wielu ludzi problemem nie tylko kosmetycznym ale i psychologicznym. Wynika z tego niezdowolenie, brak pewności siebie, smutek, gdyż czujemy się przez to nieatrakcyjni, a w niektórych przypadkach może to doprowadzić nawet do depresji. Problem ten dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn.

Podłoże tego zjawiska może być różne. Genetyczne, chorobowe mechaniczne. Współczesna klasyfikacja wyróżnia 2 typy łysienia nabytego:  niebliznowaciejąca (pierwotna) i bliznowaciejąca (wtórna).

Najczęściej spotykaną formą łysienia pierwotnego jest łysienie plackowate i androgenowe u kobiet i meżczyzn.

Łysienie plackowate zaczyna się nagle od pojawienia się jednego okrągłego ogniska, które się rozprzestrzenia na całym obszarze głowy. Może pojawić się równomierne wypadanie włosów wokół brwi, rzęs, pach oraz narządów płciowych. Łysienie plackowate ma wiele przyczyn m.in. nieprawidłowe działanie gruczołów wewnątrzwydzielniczych, choroby skóry, zaburzenia psychosomatyczne, neuropatie i inne. Wczesna diagnoza gwarantuje dobór najwłaściwszej formy leczenia.

Łysienie androganowe może przybrać różną postać w zależności od płci pacjenta. Androgeny, męskie hormony płciowe (testosteron, dwuhydrotestosteron) wytwarzane głównie przez komórki śródmiąższowe Leydiga w męskich gruczołach płciowych (jądrach). Androgeny wpływają na wytwarzanie cech męskich, pobudzają wzrost m.in. kośćca, prącia, moszny, gruczołu krokowego, powodują występowanie zarostu oraz zmiany krtani objawiające się mutacją głosu (dojrzewanie płciowe), stymulują ogólną przemianę materii. Jego bezpośrednią przyczyną są blizny powstałe w wyniku urazów mechanicznych, poparzeń II i III stopnia, chorób np. ciężkiej postaci półpaśca,  grzybic, liszaju płaskiego, twardziny skóry itp. Łysienie androgenowe jest nieodwracalne. Można jedynie ograniczyć wypadanie włosów poprzez leczenie choroby, która wywołała blizny owłosionej tkanki.

Łysienie może też być spowodowane czynnikami chemicznymi np. zatruciem metalami ciężkimi (tal, rtęć ołów), działaniem ubocznym niektórych leków np. heparyny, pochodnych kumaryny, leków przeciwmalarycznych itp. Może być też ekspozycji na promieniowanie RTG lub jądrowe. Stosowanie niektórych kosmetyków używanych do rozjaśniania, ondulacji, farbowania włosów, które zawierają bithinol, para-związki amoniak, perhydrol czy tioglikolan.

Łysienie męskie ma podłoże genetyczne. Każda komórka rozrodcza włosa ma kod genetyczny określający jego  wrażliwość na męski hormon – testosteron. Wraz z dojrzewaniem płciowym wydzielanie testosteronu powoduje to, że niektóre mieszki włosów w określonych okolicach głowy  są mniej aktywne, co sprawia że włos jest cieńszy i w końcu wypada.. wyróżniamy kilka rodzajów łysienia u mężczyzn: zakola, łysienie górnej części głowy, tonsura, łysienie czołowej części głowy. Włosy w okolicy tyłu głowy i uszu nie są podatne na działanie testosteronu, co jest wykorzystywane do przeszczepiania włosów.

Niestety nie wymyślono sposobu na leczenie łysiny u mężczyzn. Mężczyzna 20 letni, jak i 50 letni ma już genetyczne zapisaną łysinę.

Łysienie u kobiet ma najczęściej podłoże hormonalne. Jest wynikiem procesów zachodzący w organizmie kobiety podczas jej życia. Wyróżnia się dwa szczytowe okresy utraty włosów: między 20 a 24 rokiem życia i 35 i 39 rokiem życia. Do chwilowej utraty włosów może dochodzić również po porodzie. Trwa to do 20 tygodnia po urodzeniu dziecka, później włosy odrastają. Występuje też wypadanie włosów w okresie menopauzy, co jest skutkiem przewagi androgenów nad estrogenami. Dochodzi wtedy do przeżedzenia włosów na całej głowie oraz do pojawiania się włosów w miejscach typowych dla mężczyzn.

Leczenie wypadania włosów u kobiet jest uzależnione od jego przyczyny i wymaga konsultacji z wieloma specjalistami, albowiem chodzi o to, aby wybrać tę najwłaściwszą.